ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗΝ ΑΘΛΗΣΗ

Είναι εντελώς ανίκανοι.

2009-10-26T00:57:00.001+02:00

25.10.2009 : Αγώνας Α2 Εθνικής κατηγορίας γυναικών Ηλυσιακός - ΑΕΚ. Καιρός βροχερός. Γήπεδο λίμνη. Γήπεδο όχι απλά ακατάλληλο, αλλά επικίνδυνο. Κουβάδες παντού για να μαζεύουν τα νερά από το ταβάνι που έτρεχε σε πολλά σημεία. Πολύς κόσμος που έρχεται να δει το παιχνίδι βλέπει κάτι το ασυνήθιστο για γήπεδο ομάδων εθνικών κατηγοριών, γελάει και αναρωτιέται:
Εδώ θα γίνουν παιχνίδια Μπάσκετ στην Α1; Μα το γήπεδο είναι στα κακά του χάλια. Λείπουν ένα σωρό πράγματα ακόμη.
Μα καλά πρώτα έφτιαξαν το δάπεδο και μετά θα φτιάξουν τη στέγη;
Γιατί δεν εμφανίστηκε κανείς υπεύθυνος του γηπέδου;
Άφαντοι όλοι οι υπεύθυνοι από το γήπεδο.

ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΜΕ ΥΠΟΓΡΑΨΤΕ ΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΔΩ

Μια κατάσταση για γέλια και για κλάματα. Και μη νομίζετε τώρα που γράφτηκαν αυτές οι αράδες ότι θα ιδρώσει το αφτί κανενός. Ποτέ δεν ίδρωσε και ούτε θα ιδρώσει ποτέ. Ξέρετε γιατί; Απλά γιατί θεωρούν όσους ασχολούνται με τον αθλητισμό γραφικούς. Φιλάθλους, αθλητές, παράγοντες, αθλητές και αθλήτριες. Απλά γιατί πότε - πότε πάνε σε καμιά εκδήλωση σωματείου και εκστομίζουν κάποιο λογύδριο για να αποσπάσουν το χειροκρότημα κάποιων αδαών και να φανούν....

Απλά γιατί αντιμετωπίζουν τους πάντες με ειρωνεία και απύθμενα ψεύδη. Αρκεί να γίνεται η δουλειά τους. Και το ποια είναι η δουλειά τους το διαπίστωσαν όλοι. Ένα μεγάλο και βαρύγδουπο τίποτα. Ένα παταγώδες μηδέν σε όσα έπρεπε να είχαν κάνει αλλά δεν έχουν κάνει για τον αθλητισμό. Ευτυχώς αυτή τη φορά υπήρχαν πολλοί μάρτυρες, εκτός βέβαια των υπευθύνων του γυμναστηρίου, που είδαν με τα ίδια τους τα μάτια την κατάσταση του γυμναστηρίου.

ΚΑΤΑ ΤΑ ΛΟΙΠΑ:

Ασκούνται πιέσεις και για μετατροπή του χώρου σε κλειστό κολυμβητήριο.
Μέχρι την οριστική αλλαγή της χρήσης του γυμναστηρίου, καλούνται οι αθλητές να φέρουν απαραιτήτως αδιάβροχα κατά την προπόνησή τους.
Οι γονείς και οι αθλητές, πριν φέρουν τα παιδιά τους για προπόνηση θα πρέπει έγκαιρα να ενημερώνονται από την ιστοσελίδα http://www.poseidon.hcmr.gr/weather_forecast_gr.php?area_id=gr , για τον καιρό.
Οι υπεύθυνοι του δήμου να πάψουν να βλέπουν το τι καιρό θα κάνει από την Πετρούλα. Τους κάνει κακό στην υγεία.
Μήπως πρέπει να τοποθετηθεί εσωτερική τέντα στο γήπεδο;
Διαψεύδουμε την είδηση ότι οι διαιτητές ανέβαλαν το παιχνίδι επειδή οι αθλήτριες δεν είχαν μαζί τους τα χρειώδη (βατραχοπέδιλα, μαγιώ, σκουφάκια κολύμβησης και γυαλάκια)...

Διαμαρτυρία για τα χάλια του Δημ. Γυμναστηρίου Ιλισίων - Petition signatures - GoPetition

2009-10-26T00:55:00.000+02:00

Διαμαρτυρία για τα χάλια του Δημ. Γυμναστηρίου Ιλισίων - Petition signatures - GoPetition

Ερώτηση για τις αθλ. υποδομές στα Ιλίσια

2009-05-11T10:56:00.001+03:00

Ερώτηση για το μεγάλο πρόβλημα των αθλητικών υποδομών της περιοχής μας κατέθεσε στη Βουλή ο Βουλευτής Β΄ Αθήνας του ΠΑΣΟΚ κ. Γιάννης Δημαράς. Η ερώτηση, που φέρει αριθμό πρωτοκόλου 18569 και ημερομηνία 5.5.2009 και απευθύνεται προς τον κ. Υφυπουργό Αθλητισμού, έχει ως εξής:

ΓΙΑΝΝΗΣ ΔΗΜΑΡΑΣ
ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Β’ ΑΘΗΝΩΝ ΠΑΣΟΚ
Αρ. Πρωτ: 18569
Ημ. Κατάθεσης: 5/5/2009

Αθήνα 5 Μαΐου 2009

ΕΡΩΤΗΣΗ Προς τον υφυπουργό αθλητισμού

Τα Άνω Ιλίσια, μια περιοχή από τις πιο πυκνοκατοικημένες του Λεκανοπεδίου, καθώς και ένα μεγάλο μέρος της περιοχής πίσω από τη Λεωφόρο Μιχαλακοπούλου εξυπηρετείται σήμερα από πλευράς αθλητικών υποδομών από το συγκρότημα του Δημοτικού Γυμναστηρίου των Άνω Ιλισίων που ανήκει στο Δήμο Ζωγράφου. Οι κάτοικοι της περιοχής πολλές φορές έχουν ζητήσει από τους αρμοδίους να ενισχύσουν τις αθλητικές υποδομές ώστε να καλύπτονται οι ανάγκες της περιοχής, χωρίς ωστόσο να γίνει κάτι μέχρι σήμερα. Επιπλέον, σε καμία από τις σχολικές μονάδες της περιοχής δεν υπάρχει κλειστή αίθουσα γυμναστικής.

Ερωτάται ο κ. υπουργός:

1. Σε ποιες ενέργειες θα προβεί προκειμένου να αντιμετωπιστούν τα δίκαια αιτήματα των κατοίκων;

Ο ερωτών βουλευτής Γιάννης Δημαράς

ΕΛΛΕΙΨΕΙΣ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΕΙΨΕΙΣ

2007-12-04T10:38:00.000+02:00

Ποιος θα φροντίσει επιτέλους για το φωτισμό του ανοικτού (συγγνώμη, νέου κλειστού) γηπέδου; Σε λίγο θα ψάχνουμε τα παιδιά με το φακό.

Θα μπει κάποιος φύλακας στο κλειστό και ανοικτό γήπεδο;

Θα εμφανιστεί κάποιος αρμόδιος την ώρα που κάνουν προπόνηση τα κοριτσάκια και τα αγοράκια να δουν από κοντά τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν;

Η αγανάκτηση των γονιών ξεχειλίζει.

Πότε θα σταματήσει επιτέλους η ενοικίαση του γηπέδου σε τρίτους τα σαββατοκύριακα και η στέρηση του γηπέδου από τα παιδάκια τις μέρες που το γήπεδο σφίζει από την παρουσία τους;

Τι επιτέλους είναι πιο πολύτιμο; Τα μερικά ψωροευρώ ή το δικαίωμα στον αθλητισμό;
Η ευθύνη των αρμοδίων είναι να αντιμετωπίζουν τα προβλήματα πριν δημιουργηθούν και όχι να αγνοούν εντελώς την ύπαρξή τους ή να προσθέτουν και νέα.

Επιτέλους δεν υπάρχει ένας άνθρωπός από τη διοικηση, συλλόγου, γυμναστηρίου αλλά και ολόκληρο το δημοτικό συμβούλιο να ασχοληθεί με τα θέματα αυτά;

ΠΟΙΟΣ ΣΤΕΡΕΙ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΛΗΣΗ;

2007-11-30T10:04:00.000+02:00

Δεν θεωρούμε ότι ο αθλητισμός και δη ο ερασιτεχνικός αθλητισμός αποτελεί πανάκεια για κάθε ψυχική νόσο, κοινωνική ανισορροπία ή συμπεριφορά. Ότι με τον αθλητισμό λύνονται αυτόματα όλα τα ψυχοσωματικά προβλήματα των παιδιών. Αυτό θα ήταν υπερβολικό και εξωπραγματικό. Η οργανωμένη άθληση ωστόσο μπορεί να προσφέρει αυτό που δεν μπορεί να προσφέρει, δυστυχώς, το σημερινό αντιπαιδαγωγικό σε πολλά σημεία του σύστημα εκπαίδευσης, αλλά και οι παραστάσεις που προσλαμβάνει ένα παιδί από το στενό ή ευρύτερο περίγυρό του, αλλά συχνά, δυστυχώς, και από το σημερινό επίπεδο της δημόσιας εκπαίδευσης.

Πιστεύουμε ωστόσο ότι ο αθλητισμός, στην ερασιτεχνική του δομή και διάσταση, όσο καθημαγμένος και παρατημένος και αν είναι από την επίσημη πολιτεία, προς όφελος του λεγόμενου σύγχρονου επαγγελματικού αθλητισμού ή αθλητισμού θεάματος, προσφέρει πολλά στα παιδιά, πάρα πολλά. Μόνον όποιος τον βιώνει μπορεί να το καταλάβει. Όπως μπορεί να καταλάβει την αλλαγή στη συμπεριφορά τους, στον τρόπο που συνηθίζουν να σκέπτονται και να συμπεριφέρονται. Άλλωστε έχουν μιλήσει πολλοί πριν από εμάς για το θέμα αυτό.

Αλλά πόσοι τους ακούν;

Ο χώρος του ερασιτεχνικού αθλητισμού «εισπράττει» σε μεγάλο βαθμό τη συμπεριφορά των μεγαλύτερων απέναντι στα παιδιά. Συμπεριφορά συχνά εγκληματική κατά της παιδικής ψυχής και υγείας. Και μια και τον ενδιαφέρει η καλλιέργεια, εκτός της σωματικής, και της ψυχικής ρώμης και ισορροπίας, μπορεί χωρίς φόβο να εγκαλεί κάθε κρυφό ή φανερό φθοροποιό στοιχείο ή παράγοντα, της παιδικής ψυχής. Και η λίστα τους δυστυχώς είναι ακόμα μεγαλύτερη απ' αυτήν που ακολουθεί.

Ας ξεκινήσουμε από το χώρο της εκπαίδευσης;
Ο χώρος της δημόσιας εκπαίδευσης, δυστυχώς, στο μεγαλύτερο ποσοστό του, επιδεικνύει έμπρακτη απέχθεια σε κάθε ιδέα πραγμάτωσης του ρητού «νους υγιής σε σώμα υγιές».
Το μάθημα της γυμναστικής, με ευθύνη και αρκετών γυμναστών, είναι ανύπαρκτο, κατά παράβαση κάθε θεσπισμένου αναλυτικού προγράμματος…
Όχι μόνον δεν διδάσκονται ομαδικά και ατομικά αθλήματα, αλλά αποφεύγεται και κάθε δραστηριότητα φυσικής άσκησης και ενημέρωσης γύρω απ' αυτήν, τον αθλητισμό, τις αξίες του αθλητισμού, τη διατροφή κ.λπ.
Οι χώροι άθλησης στα σχολεία είναι ανύπαρκτοι. Κτίστηκαν σχολεία χωρίς τέτοιους χώρους, με ευθύνη κύρια των τοπικών αρχών. Τα πιο πολλά προαύλια είναι επικίνδυνα και ακατάλληλα ακόμα και για ασκήσεις φυσικής κατάστασης των παιδιών. Αν περάσει κάποιος έξω από ένα δημοτικό σχολείο, θα αισθανθεί άσχημα με το βάρος και τη σωματική εμφάνιση των περισσότερων παιδιών.
Πολλοί δάσκαλοι μάλιστα, από πλήθος μαρτυριών γονέων και παιδιών, προσπαθούν να αποτρέψουν τα παιδιά από τον αθλητισμό και το παιχνίδι που προσφέρουν υγεία, χαρά και ζωντάνια στα παιδιά. Όντας μάλιστα «ειλικρινείς με τον εαυτό τους», αντί για τον αθλητισμό συστήνουν στους γονείς να στέλνουν τα παιδάκια σε όλο και περισσότερα φροντιστήρια για να μάθουν όσα αυτοί αδυνατούν να τους διδάξουν…. στερώντας τους κάθε ευκαιρία για άθληση και αναψυχή, για σωματική και ψυχική ισορροπία. Αδιαφορούν για το καθημερινό άγχος των παιδιών, που δημιουργεί το ανταγωνιστικό και αντιπαιδαγωγικό πλαίσιο λειτουργίας του σχολείου. Αδιαφορούν για τις συνέπειες αυτού του αγχώδους και εχθρικού για τα παιδιά συστήματος εκπαίδευσης, που κάνει τα παιδιά εχθρούς της γνώσης και τα οδηγεί σε αδιέξοδα… Δυστυχώς αλλά πρόκειται για δασκάλους που δεν έπαιξαν σαν παιδιά και τώρα «παίζουν» με τα παιδιά των άλλων…. Και δεν είναι καθόλου λίγοι αυτοί. Είναι δυστυχώς η πλειοψηφία. Είναι όλοι αυτοί που εκτρέφουν και ενισχύουν το φαινόμενο της παραπαιδείας, προς όφελος δήθεν των παιδιών…. Και ας πάψει επιτέλους να προβάλλεται ως επιχείρημα το ότι οι απαιτήσεις για τη «μόρφωση των παιδιών είναι αυξημένες. Η ανεπάρκεια κάποιων στα σχολεία έχει αυξηθεί… Γιατί δεν μπορεί σε καμιά περίπτωση να δικαιολογηθεί πως ένα παιδί μαθαίνει με μια ή δυο ώρες στο φροντιστήριο και όχι με τόσες ώρες στο σχολείο…. Και δεν φταίνε πάντα οι «κακοί μάγοι» του Υπουργείου και του Παιδαγωγικού ινστιτούτου. Πρώτιστη αποστολή του δασκάλου είναι να αγαπήσει το παιδί το σχολείο και τα μαθήματα και όχι να τα μισεί…. Και για να γίνει αυτό ο κάθε δάσκαλος πρέπει να προβληματιστεί και να πάψει να δικαιολογείται μόνον με τις ευθύνες των άλλων.

Ας συνεχίσουμε με τις ούτως ή άλλως μεγάλες ευθύνες όλων εμάς των μεγαλύτερων, γονέων και μη:
Που θέλουμε τα παιδιά μας να κάνουν όσα δεν κατορθώσαμε να κάνουμε εμείς, αλλά δεν ξέρουμε πως.
Που αδιαφορούμε για το καθημερινό παιδικό άγχος, που αφήνει πίσω του ψυχικά και άλλα πολλά σοβαρά προβλήματα σωματικής υγείας.
Που θεωρούμε υγεία την παχυσαρκία.
Που με ευκολία στρέφουμε τα παιδιά στα κάθε είδους ύποπτα ταχυφαγεία.
Που για να βρούμε τη δική μας ησυχία, το αφήνουμε απέναντι στο γυαλί της τηλεόρασης με τα γνωστά σκουπίδια ή και παρακολουθούμε οικογενειακώς εκπομπές παραμορφωτικές της κοινωνικής πραγματικότητας.
Που αποδεχόμαστε ως μοναδικό τρόπο διασκέδασης, ψυχαγωγίας και επικοινωνίας τον ελεύθερο χρόνο, την καφετέρια και τη νέα μόδα, τα ίντερνετ καφέ.
Που θεωρούμε ότι το παιδί παίζει και ψυχαγωγείται σωστά όταν κρατά για ώρες στα χέρια του το Play station 3… ή είναι κολλημένο πάνω στην οθόνη του κομπιούτερ.
Που βαυκαλιζόμαστε ότι το παιδί κάνει αθλητισμό, όταν το Σάββατο ή την Κυριακή συμμετέχει στις «δραστηριότητες» των συλλόγων και κηδεμόνων των σχολείων. Άλλη αυταπάτη και αυτή για μην πούμε τίποτε άλλο….

Δυστυχώς αλλά δεν αρκεί να μεμφόμαστε τους άλλους, έστω και αν έχουν και πράγματι έχουν, μεγάλες ευθύνες στη διαμόρφωση της προσωπικότητας του παιδιού. Σίγουρα στη κοινωνία που ζούμε πολλοί επωφελούνται της δικής μας αφέλειας και απρονοησίας, προσφέροντας κάθε είδους «εύληπτα» υποπροϊόντα στα παιδιά. Και τα παιδιά είναι καλοί καταναλωτές. Υπεράνω κάθε υποψίας….

Αλλά δεν είναι μόνον αυτά.
Το ποιος και με ποιο τρόπο στρέφεται ενάντια στην ομαλή ψυχοσωματική ανάπτυξη του παιδιού, αποτελεί αντικείμενο προβληματισμού για τον καθένα. Με όλα αυτά τα αντιφατικά και τραγελαφικά μηνύματα που δέχεται η τρυφερή παιδική ψυχούλα από πολλές πλευρές, άντε να βρει την άκρη…. Ποιον να πιστέψει και ποιον όχι. Ποιον να εμπιστευθεί και ποιον όχι. Ποιος του λέει αλήθεια και ποιος όχι. Ποιος καταλαβαίνει το παιδί και ποιος όχι. Το μέλλον γίνεται όλο και πιο νεφελώδες. Γιατί το παιδί ζει σε ξένο περιβάλλον, σε περιβάλλον που δεν το θέλει παιδί, αλλά μηχανή. Πειθήνια μηχανή αναπαραγωγής κοινωνικών προτύπων και «αναγκαιοτήτων» που προσβάλλουν την παιδική αγνότητα και ειλικρίνεια.
Ο αθλητισμός, ο ερασιτεχνικός αθλητισμός, αποτελεί ένα ασφαλές καταφύγιο για τα παιδιά. Όλα αυτά τα φαινόμενα και οι συμπεριφορές, υπονομεύοντας την παιδική ψυχή, υπονομεύουν και τον ίδιο. Δεν υπάρχει άνθρωπος του αθλητισμού, που να δέχεται αυτήν την ύπουλη σε βάρος των παιδιών φαλκίδευση του δικαιώματός τους στην άθληση. Προσπαθούν διαρκώς αυτό το δικαίωμα να έχει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη απήχηση στα παιδιά, όλο και περισσότερα παιδιά να οδηγούνται στα γυμναστήρια. Να μπορούν τα παιδιά να γυμνάζουν ψυχή και σώμα.

Ο Ηλυσιακός, όπως και τα άλλα ερασιτεχνικά σωματεία της συνοικίας μας, έχει προσφέρει τεράστιες υπηρεσίες στη νεολαία της περιοχής μας στα 80 χρόνια ζωής του. Από τα διάφορα τμήματά του έχουν περάσει χιλιάδες κορίτσια και αγόρια της περιοχής μας. Η συμβολή του στη σωστή διαπαιδαγώγησή τους είναι ανυπολόγιστη.

Και θα μπορούσε να είχε κάνει ακόμα περισσότερα αν μπορούσαν τα παιδιά να ασχοληθούν περισσότερες ώρες τη μέρα με τον αθλητισμό. Και για να γίνει αυτό χρειάζονται αθλητικές υποδομές που δυστυχώς δεν υπάρχουν. Γιατί αυτές που υπάρχουν, μετά δυσκολίας ικανοποιούσαν τις ανάγκες της νεολαίας όταν πρωτοφτιάχτηκαν, πριν από 30 ολόκληρα χρόνια, όταν ο πληθυσμός ήταν ο μισός. Έκτοτε δεν έχει γίνει ούτε ένα έργο αθλητικής υποδομής. Το ότι ο νέος και η νέα δεν μπορεί να ικανοποιήσει μια ανάγκη του, ένα δικαίωμά του και εξ ανάγκης στρέφεται σε άλλα «ενδιαφέροντα», μήπως αποτελεί τελικά μια ιδιότυπη κακοποίησή του; Μήπως αυτό αποτελεί μια συνειδητή παράλειψη; Μήπως δηλαδή ο αθλητισμός είναι εχθρός κάποιων συμφερόντων; Δυσκολευόμαστε να πιστέψουμε κάτι τέτοιο, έστω και αν τείνει να παγιωθεί ως αντίληψη σε πολλούς γονείς. Άλλωστε δεν υπάρχουν αόρατες δυνάμεις που βυσσοδομούν. Οι ευθύνες είναι συγκεκριμένες. Αρκεί να εντοπιστούν όσο είναι νωρίς και να αντιμετωπιστούν. Παιδιά και γονείς πρέπει να προσπαθήσουν πολύ γι' αυτό….

Τι να απαντήσω στα παιδιά ;

2007-11-21T00:25:00.000+02:00

Ερώτηση 1η :Μήπως ένα αθλητικό έργο για να κατασκευαστεί, με τις μεθόδους και τους τρόπους που κατασκευάζονται από το Δημόσιο , πρέπει να ξεπερνά τις 200.000 με 300.000 ευρώ; Μάλλον τότε είναι άτυχα τα παιδάκια μας.

Ερώτηση 2η : Πόσες κλειστές αίθουσες γυμναστικής (απλά γυμναστήρια με στοιχειώδεις υποδομές) πρέπει να έχει μια συνοικία με 50.000 πληθυσμό;

Ερώτηση 3η : Ποιο σχολείο του δήμου μας διαθέτει αίθουσα γυμναστικής;

Ερώτηση 4η : Σχολεία και γυμναστήρια λειτουργούν από το πρωί μέχρι και αργά το βράδυ. Υπάρχει έστω και ένας γιατρός υπηρεσίας;

Ερώτηση 5η : Μήπως τα ποιο αναξιοπαθούντα άτομα της κοινωνίας μας είναι τα παιδιά; Που και πότε μπορούν να παίξουν και να αθληθούν;

Μόνιμη ιατρική υποστήριξη στο γυμναστήριο

2007-11-15T10:52:00.000+02:00

Το νέο κρούσμα τραυματισμού δύο νεαρών αθλητών σε αγώνα την Κυριακή που μας πέρασε, κατά τη διάρκεια αγώνα μπάσκετ στο γήπεδό μας, θέτει ξανά και ξανά το ίδιο ερώτημα.
Πρέπει ή δεν πρέπει το γυμναστήριό μας όπως και κάθε άλλο γυμναστήριο που καθημερινά αθλούνται δεκάδες και εκατοντάδες παιδιά να έχουν γιατρό;
Έχουν συμβεί κατά καιρούς αρκετά περιστατικά τραυματισμών, λιγότερο ή περισσότερο σοβαρά και πολλές συνέπειες θα ήταν δυνατόν να αποφευχθούν, αν υπήρχαν αυτό που λέμε πρώτες βοήθειες από κάποιο ειδικό και αν υπήρχαν τα στοιχειώδη για την παροχή τους.
Είναι θλιβερό και ανατριχιαστικό να βλέπεις δυο παιδιά να αιμορραγούν και να μην υπάρχει άνθρωπος να τα βοηθήσει.
Αν κάποιοι αρμόδιοι διαβάζουν αυτές τις σελίδες ας υποσχεθούν επιτέλους στον εαυτό τους να βάλουν τέλος σ' αυτήν την εγκληματική αδιαφορία για την προστασία της ζωής και της σωματικής ακεραιότητας των νεαρών παιδιών, που επιλέγουν τον αθλητισμό στον ελεύθερο χρόνο τους.
Γιατροί υπάρχουν πολλοί και διαθέσιμοι, ενώ οι αθλητικοί χώροι του δήμου είναι λίγοι και συγκεντρωμένοι.
Βούληση χρειάζεται.

Νεότερα από το γήπεδο

2007-11-14T13:11:00.000+02:00

Στα εσωτερικά επιχρίσματα βρίσκεται το νέο κλειστό γήπεδο των Ιλισίων.
Ο βόρειος τοίχος βάφτηκε και αναμένεται βέβαια το βάψιμο και των άλλων τοίχων, μόλις με το καλό τοποθετηθούν.

Στο νέο ξύλινο δάπεδο πάντως σήμερα 10.11.2007 είχε αρκετή υγρασία,
όπως φαίνεται και από τη φωτογραφία. Ο μηχανισμός καθαρισμού του γυμναστηρίου (σκούπα τελευταίας τεχνολογίας) είχε πρόβλημα με το καθάρισμα.

Έτσι τα παιδιά του μπάσκετ αντί να τρέχουν και να σουτάρουν με τη μπάλα, έκαναν ασκήσεις ελιγμών ανάμεσα στις λιμνούλες με τα νερά.

Τα δε κοριτσάκια του βόλεϊ έκαναν προπόνηση στο "πάνω κλειστό". Τι είναι αυτό; Αυτό το γήπεδο υπήρχε. Απλά τελευταίως χρησιμοποείται και αυτό, κυρίως για δρομικές ασκήσεις, ενώ παλαιότερα συνήθως χρησίμευε για τους ορθίους φιλάθλους.

Τελικά αυτό το γήπεδο όλο εξυπηρετήσεις είναι. Οι υπεύθυνοι από πλευράς συλλόγου, παρακαλούν να μην τηλεφωνούν οι γονείς στα γραφεία για το αν θα διεξαχθεί η όχι η προπόνηση στο νέο κλειστό γήπεδο, αλλά να τηλεφωνούν καλύτερα στην Εθνική Μετερεωλογική Υπηρεσία.
Προσωρινά δεν λειτουργούν οι τηλεφωνικές γραμμές του νέου κλειστού γηπέδου.
Πάντως ο νέος αριθμός είναι 210-00000000,035.

Το νέο κλειστό γήπεδο είναι γεγονός !!!!

2007-11-14T12:44:00.000+02:00

Στα πλαίσια του εορτασμού των 80χρονων γενεθλίων του Συλλόγου είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας πληροφορήσουμε ότι :

Το νέο κλειστό γήπεδο είναι γεγονός !!!!

Επιτέλους μετά από πολλά χρόνια ένα πολύχρονο αίτημα της νεολαίας των Ιλισίων ικανοποιήθηκε.

Μετά από τις άοκνες προσπάθειες της δημοτικής αρχής και ιδιαίτερα του πρώτου πολίτη του δήμου μας, που οραματίζεται και πραγματοποιεί «μεγάλα έργα», το νέο κλειστό γήπεδο (πίσω από το παλαιό γήπεδο) αποτελεί πλέον πραγματικότητα και έτσι τα αγοράκια του μπάσκετ και τα κοριτσάκια του βόλεϊ μπορούν να απολαμβάνουν τη χαρά του αθλητισμού χωρίς τα προβλήματα του παρελθόντος.
Κατόπιν αυτού είμαστε υποχρεωμένοι να εκφράσουμε την ιδιαίτερη ικανοποίηση και ευαρέσκειά όλων των παιδιών και των γονιών τους και να ευχαριστήσουμε εκ μέρους τους όλους όσους συνέβαλαν στο δύσκολο αυτό έργο, αυτούς που αποδεδειγμένα βοηθούν με κάθε τρόπο την ανάπτυξη του αθλητισμού, προσβλέποντας σε μια καλύτερη κοινωνία για τα σημερινά παιδιά.

Συγκεκριμένα αισθανόμαστε την ανάγκη να ευχαριστήσουμε:

Όλους εκείνους που έδειξαν αμέριστο ενδιαφέρον στο ζήτημα αυτό και ιδιαιτέρως βέβαια τον «πρώτο πολίτη» του δήμου μας...
Τον Παντοδύναμο που ευτυχώς δεν κάνει κρύο, γιατί ακόμα δεν έχουν τοποθετηθεί τα παράθυρα και οι πόρτες...
Το θεό Αίολο που κόβει τους ανέμους, γιατί ακόμα δεν έχουν τοποθετηθεί οι πλαϊνοί τοίχοι... Τον Παντοδύναμο που ευτυχώς δεν βρέχει ακόμα, γιατί μέχρι σήμερα δεν έχει τοποθετηθεί η στέγη στο νέο μας κλειστό γήπεδο...
Τους ιθύνοντες του γυμναστηρίου που μας παρέχουν σκούπες για να διώχνουμε τα πολλά νερά από το γήπεδο...
Τον Παντοδύναμο που έχει προικίσει τα παιδιά μας με εξαιρετική όραση για να μπορούν να προπονούνται στο σκοτάδι και να τραγουδούν το γνωστό άσμα «φεγγαράκι μου λαμπρό φέγγε μου να μη γλιστρώ».
Την ποτοποιϊα Μεταξά για το κονιάκ των γονιών τις κρύες νύχτες του χειμώνα...

Η επιστολή (16/11/2006)

2007-04-12T11:55:00.000+03:00

ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΣΤΕΓΑΣΤΡΟΥ ΣΤΑ ΑΝΟΙΚΤΑ ΓΗΠΕΔΑ (16/11/2006)
Ερχόμαστε σαν γονείς που θέλουμε να έχουν τα παιδιά μας πνευματική και σωματική υγεία, να σας καταθέσουμε τους προβληματισμούς μας πάνω στο σοβαρό θέμα της κατάστασης του ανοικτού βοηθητικού γηπέδου στα Ιλίσια. Ο λόγος που μας κάνει να στρέψουμε τα παιδιά μας προς τον αθλητισμό είναι οι σκόπελοι που υπάρχουν στην σημερινή κοινωνία και μαστίζουν τη νεολαία. Σαν γονείς λοιπόν στρέψαμε τα παιδιά μας στις πολλαπλές αθλητικές δραστηριότητες των σωματείων του Δήμου Ζωγράφου.
Όπως ξέρετε υπάρχει μόνο ένα στεγασμένο γήπεδο με αποτέλεσμα στα εναπομείναντα υπαίθρια να ματαιώνονται οι προπονήσεις 200 και πλέον παιδιών, ηλικίας 8-16 ετών κατά την διάρκεια άσκημων καιρικών συνθηκών (κακοκαιρία - καύσωνας). Αξίζει να σημειώσουμε ότι οι προπονήσεις των ομάδων των μεγάλων κατηγοριών που παίζουν στην Α1 Εθνική κατηγορία (Handball) και στην A2 Εθνική Κατηγορία (Μπάσκετ, Βόλλεϊ), πραγματοποιούνται τις απογευματινές και βραδινές ώρες, οπότε το κλειστό γήπεδο για τα μικρότερα παιδιά είναι διαθέσιμο μόνο τις μεσημεριανές ώρες.Όμως η πρωϊνή βάρδια για όλα τα σχολεία, η λειτουργία των ολοήμερων σχολείων και οι αυξημένες μαθητικές υποχρεώσεις καθιστούν ΑΔΥΝΑΤΗ την προσέλευση πολλών παιδιών στις καθημερινές μεσημεριανές προπονήσεις. Έχουμε τελικά 2 βοηθητικά γήπεδα αχρηστεμένα τα οποία μπορούν να στεγαστούν και να λειτουργήσουν για τα παιδιά μας.
Κάνουμε λοιπόν έκκληση και σας παρακαλούμε να κλειστούν τα ανοιχτά γήπεδα για να ευοδωθεί η προσπάθεια των μικρών παιδιών.
Περιμένοντας την απάντηση σας.
Με εκτίμηση
Οι γονείς των αθλητών